آزاد

fire

عجب ای دل عاشق تو هم حوصله داری

تو این سینه نشستی هزارتا گله داری

یه روز عاشق نوری یه روزی سوت و کوری

یه روز مثله حبابی یه روز سنگ صبوری

پر از شک و هراسی همیشه بی حواسی

پر از حرفی و خاموش یه قصه و فراموش

پر از راز نگفته

یه کوله بار بر دوش

یه بی طاقت خسته به انتظار نشسته

یه روز رفیق راهی سفر پای پیاده

به اندازه عشقی پر از حرفای ساده

واسه روزای رفته سفر قصه خوبه

چراغ روشن راه قشنگیه غروبه

fire

چه کسی خواهد دید
مردنم را بی تو ؟
بی تو مردم ، مردم
گاه می اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی می شنوی ، روی تو را
کاشکی می دیدم
شانه بالازدنت را
بی قید
و تکان دادن دستت که
مهم نیست زیاد
و تکان دادن سر را که
عجیب !‌عاقبت مرد ؟
افسوس
ککش می دیدم
من به خود می گویم:
” چه کسی باور کرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خکستر کرد ؟ “

sofia_loren

واي من اينو خيلي دوست دارم...

fire

بالاخره این تاپیک هم پست دادین ها !!!!!1 Wink

متن کاماش خیلی قشنگه .... متاسفانه نتوستم گیر بیارم ... حالا باز هم سرچ میکنم اگه گیرم اومد میزارم واست

sweet

شنيدم‌ كه‌ چون‌ قوي‌ زيبا بميرد
فريبنده‌ زاد و فريبا بميرد
شب‌ مرگ‌ تنها نشنيد كه‌ موجي‌
رود گوشه‌اي‌ دور و تنها بميرد
در آن‌ گوشه‌ چندان‌ غزل‌ مي‌سرايد
كه‌ خود در ميان‌ غزل‌ها بميرد
گروهي‌ برآنند كاين‌ مرغ‌ زيبا
كجا عاشقي‌ كرد، آنجا بميرد.
شب‌ مرگ‌ از بيم‌، آنجا شتابد
كه‌ از مرگ‌ غافل‌ شود تا بميرد
من‌ اين‌ نكته‌ گيرم‌ كه‌ باور نكردم‌
نديدم‌ كه‌ قويي‌ به‌ صحرا بميرد
چوروزي‌ از آغوش‌ دريا برآيد
شبي‌ هم‌ در آغوش‌ دريا بميرد
تو درياي‌ من‌ بودي‌، آغوش‌ وا كن‌
كه‌ مي‌خواهد اين‌ قوي‌ تنها بمیرد

fire

وعده ی ما

روی عکسا گرد و خکه
بیشتر دلا هلکه
قحطی گلای پونه ست
تقدیرا دست زمونه ست
عهد و پیمونا شکسته
رشته ی دلا گسسته
تقویما رو ماه تیره
زندونا پر اسیره
آدما یا همه مردن
یا که مات و دل سپردن
عصر ما عصر فریبه
عصر اسمای غریبه
عصر پژمردن گلدون
چترای سیاه تو بارون
مرگ آواز قناری
مرگ عکس یادگاری
تا دلت بخواد شکایت
غصه ها تا بینهایت
دلای آدما تنگه
غصه هم گاهی قشنگه
چشما خونه ی سواله
مهربون شدن محاله
حک شده روی هر دیواری
که چرا دوسم نداری
خونه هامون پر نرده
پشت هر پنجره پرده
تا دلت بخواد مسافر
تا بخوای عاشق و شاعر
شبا سرد و بی عروسک
دلای شکسته از شک
زلفای خیبی پریشون
خط زدن رو اسم مجنون
شهری که سرش شلوغه
وعده هاش همه دروغه
چشمای خیره به جاده
عشوه های نخریده
آسمونا پر دوده
قلب عاشقا کبوده
گونه ی گلدونا زرده
رفته و بر نمی گرده
آدما بی سرگذشتن
آهوا بدون دشتن
دفترا بدون امضا
ماهیان بدون دریا
تشنه ها هلک آبن
همه حرفا بی جوابن
نصف زندگی نگاهه
بقیش همه گناهه
خدا رو انگار گذاشتن
رو زمن و بر نداشتن
در و دیوارا سیاهه
آدرسامون اشتباهه
شب و روزا پر عادت
وقت که شد شاید عبادت
خدا مال غصه هاته
وقتی غم داری خداته
روی اینه ها غباره
شیشه ی پنجره ی تاره
بغضا بی صدا و کاله
همه از فکر و خیاله
قلک خوبیا خالی
مهربونیا خیالی
قفسا پر پرنده
لبای بدون خنده
نه شنیدنی نه گوشی
نه گلی نه گلفروشی
مرگ جشنای تولد
مرگ اون دلی که گم شد
خستگی بی اعتمادی
شک و تردید زیادی
امتحان مکرر
لونه های بی کبوتر
مشقامون بدون امضا
اسممون همیشه رسوا
نمره های عشقمون تک
بامامون بدون لک لک
همه غایب تو دفتر
مث بالای کبوتر
خونه ها بدون باغچه
بدون حافظ و طاقچه
نه برای عشق میلی
نه کسی به فکر لیلی
دیگه پشت در بسته
کسی بیدار ننشسته
نه کسی نه انتظاری
نه صدای بی قراری
واسه عاشقی که دیره
لااقل دلت نگیره
کاش تو قحطی شقایق
باز بشیم سوار قایق
بشینیم بریم تو دریا
من و تو تنهای تنها
ماهیا خیلی امینن
نمی گن اگه ببینن
انقدر می ریم که ساحل
از من و تو بشه غافل
قایق و با هم می رونیم
می ریم اونجاها می مونیم
جایی که نه آسمونش
نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش
نه صدای گلفروشش
مث اینجا ‌آهنی نیست
خوبه اما گفتنی نیست
پس ببین یادت بمونه
کسی ام اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا
وعده ی ما لب دریا
صبح پاشو بدون ساعت
که فراموش بشه عادت
نره از یاد تو زیبا
وعده ی ما لب دریا

................................

sofia_loren

خــــــيلي قشـــنگ بود ...ميشه بگي شاعرش كي بود ؟

fire

اگه اشتباه نکنم مریم حیدرزاده ......... از دفتر شعر ماه تمام من

fire

اومدی مثل یه رویا

اومدی مثل یه رویا ، تو شبهای بی ستاره م

نرو دیگه ماه روشن ، تا ابد بمون کنارم

تو شدی دار و ندارم ، شدی مرحم واسه دردم

به تماشات که نشستم ، شده بودی همه دنیام

مثل دریا با صراحت ، منو از غصه بریدی

عمر غم رسید به آخر ، تا که بی پروا رسیدی

تو یه ناجی عزیزی ، که خدا اونو به من داد

اینو یه حس حقیقی ، تو دلم می کنه فریاد

اومدی مثل یه رویا ، تو شبهای بی ستاره م

نرو دیگه ماه روشن ، تا ابد بمون کنارم

................................

fire

تو کجایی .......

تو کجایی ...... که نمی رسه به دستات دستم
تو کی هستی ...... که من این گونه به تو دل بستم

توٍٍ٫ کدوم جاده بی مسافرو محجوری
تو٫ کدوم قله بکرو بی عبورو دوری

تو کجایی...... تو کجای خاطرات خوبی
تو کجایی .......که در این پرده چنین محجوبی
صدای قلبت رو می شناسم از بر می دونم
تورو تو زیر و بم شعرام می خونم

تو رو تو ترانه های موج دریا می بینم
تو رو با اسب سفیدت توی رویام می بینم

تو کجایی....... تو کجای ریشه های نوری
تو کجایی......تو کجایی .......تو همیشه دوری

fire

ده ثانیه

ده ثانیه تا انتها

پایانی بی سر و صدا

بی خبر از هر شب و روز

من و یه شمع نیمه سوز

یکی گذشت از ثانیه

نه تای دیگه باقیه

ایکاش تو لحظه ای که رفت

می دیدمش یک ثانیه

اون دور بود و تو حسرت

ثانیه ها که می گذشت

ای کاش تو این یک ثانیه

بی بودنش نمی گذشت

ساعت می گه دو ثانیه

هشتای دیگه باقیه

یه عمر نشستم منتظر

کی میگه اینا بازیه؟؟؟

تنها بودن جرم منه

عاشق بودن تنها گناه

یه عمر چشم به در بودم

این آخرا چشم به راه

ساعت بازم بهم می گه

سه ثانیه رفته دیگه

خبر داری چه زود گذشت؟

مونده فقط هفت ثانیه

هی با خودم گفتم میاد

امیدت رو ندی به باد

داد می زدم پس کی میاد؟

کسی جوابم رو نداد ....

ثانیه ها پشت سر هم

رفتن تا شش و هفت و هشت

لحظه توگوشم داد می زد

هشت ثانیه ازت گذشت

من موندم و دو ثانیه

ازمن فقط این باقیه

آی، ای خانوم باد سحر

واسش ببر تو این خبر

بگو که من تا آخرین نفس

خیره بودم ، چشمام به در...

ثانیه نهم که رفت

مونده فقط یک ثانیه

سرت سلامت نازنین

از من یه لحظه باقیه

آره ، فقط یه لحظه باقیه!!!!

قسمت نشد بیبنم

شاید که لایق نبودم

منتظرت موندم زیاد ....

منی که عاشقت بودم

قشنگ ترین ثانیه هام

این ده تا بود که زود گذشت

پایانی شیرین بود ....

چون با صدای تو گذشت ....

sweet

این آخری خیلی قشنگه ممنون Twisted Evil