نامه هاي خط خطي

sahel

هفته دهم

و خدا با موسي (بي واسطه) سخن گفت. نساء / 164

من همه ي اين هفته را هم به درخت موسي فكر كردم. به حرفهاي موسي و حرف زدن تو. من چقدر ساده نگاه مي كنم كه خيال مي كنم تو بايد مثل آدمها با همين كلمه ها جواب مرا بدهي. اما تو حرف مي زني. تو واقعا حرف مي زني و هزار راه براي حرف زدن با آدمها بلدي. بعضي وقتها حرفهايت را از زبان ديگران به آدم مي گويي؛ بعضي وقتها حرفهايت را توي كتابها مي گذاري و خيلي وقتها هم با گوشه و كنايه و رمز و اشاره صحبت مي كني.
مي دانم كه تو از هر دري وارد مي شوي تا با ما حرف بزني؛ اما چرا ما بعضي حرفهايت را نمي فهميم؟
كلمه هاي تو ساده است. زبانت هم همين طور. معني حرفهايت هم واضح است، اما ... خدايا! زبانت را به من هم ياد بده.

راستش را بگو! خدا با تو هم حرف مي زند؟ چه جوري؟ چه شكلي؟ چه وقتهايي مي فهمي كه اين حرفها، صداي خداست؟ حتما بين تو و خدا هم رمزهايي وجود دارد كه فقط خودت مي داني و او. تو هم حتما كم كم داري زبان خدا را ياد مي گيري.
يادت مي آيد اولين بار چطور منظورش را فهميدي؟ لابلاي خاطراتت را بگرد. خاطره هاي تو پر از كلمه هاي خداست. چطور است اين دفعه درباره ي كلمه هاي خدا، با خدا صحبت كني. پس برايش بنويس. بنويس چطوري معني حرفهايش را مي فهمي.

sahel

mahdyar

..
گر کسی وصف او ز من پرسد*****بیدل از بی نشان چگوید باز
عاشقان کشتگان معشوقند*****بر نیاید ز کشتگان آواز
..

sahel

هفته يازدهم

مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم. مؤمن / 60

گاهی وقتها فکر می کنم که دعا کردن چه چیز خوبی است. اگر دعا نبود, زندگی چقدر سخت می شد. خدایا این خیلی مهم است. همین که تو به ما اجازه دادی صدایت کنیم و خیلی چیزها را از تو بخواهیم. توی خیال من دعا مثل یک طناب است. وقت دعا حس می کنم طناب را گرفته ام و دارم می آیم بالا.
همینش قشنگ است, مگر نه؟ بالا آمدن از طناب تو. اما خدایا! من با همین حرفهای خودم دعا می کنم. با زبان خودم. این جوری خیلی راحت ترم. مطمئنم که تو هم منطورم را می فهمی. اولها فکر می کردم زبان تو عربی است. پس دعاهای من هم باید عربی باشد. سختم بود. کم دعا می کردم. با فقط از روی دعاهای دیگران دعا می کردم. راستش آنها را فقط روخوانی می کردم. البته آنها دعاهای خیلی خوبی بود و من خیلی چیزها از خواندنشان یاد گرفتم؛ اما حالا چند وقتی است که بیشتر, خودم دعا می کنم.
خدایا! ازت ممنونم که به ما اجازه دادی دعا کنیم.

به آیه « بخوانید مرا تا شما را اجابت کنم » بیشتر فکر کن. چرا خدا هیچ شرطی برای اجابت دعا قائل نمی شود, جز اینکه او را صدا کنیم؟ مثل اینکه می خواهد همه دعاها را اجابت کند. تو چه فکر می کنی؟
تو با چه زبانی دعا می کنی؟ راستی, اصلا دعا یعنی چی؟

sahel

هفته دوازدهم

خدایا! این هفته هم هنوز به دعا کردن فکر می کنم و به خوبی دعا. اما بعضی وقتها دعا کردن برایم خیلی سخت می شود. چون نمی دانم دقیقا چه دعایی باید بکنم. گاهی فکر می کنم فقط برای جیزهای خیلی مهم باید دعا کنم و کار خوبی نیست که وقت و بی وقت و برای هر چیز کوچکی مزاحمت بشوم. اما نمی دانم کجا خواندم که تو به حضرت ابراهیم گفتی: « هیچ عیبی ندارد. نمک غذا و علف گوسفندت را هم از من بخواه. »
آن وقت بود که خیلی ذوق کردم و فهمیدم که تو واقعا دوست داری با تو حرف بزنیم. دلیلش مهم نیست. گاهی وقتها هم, خودت بهانه جور می کنی تا ما دعا کنیم.
راستی خدا, من خیلی وقتها نمی دانم چه دعایی برایم خوب است و چه دعایی بد. ممکن است اشتباهی دعا کنم. خدایا خواهش می کنم خودت دعاهای مرا درست کن. یک چیز دیگر. وقتی قرآن می خوانم, می بینم قرآن یک عالم دعاهای خوب دارد. حتما خدایا, تو از زبان پیامبرهایت می خواهی به ما یاد بدهی چه جوری و چه دعاهایی کنیم.
خدایا من این دعای آخر سوره « بقره » را خیلی دوست دارم. می خواهی آنها را برایت بنویسم:
ای پروردگار ما! اگر فراموش کرده ایم یا خطایی کرده ایم, از ما بازخواست مکن.
ای پروردگار ما! آن گونه که بر امتهای پیش از ما تکلیف سنگینی قرار دادی, تکلیف سنگین بر دوش ما مگذار و آنچه طاقت آن را نداریم, بر ما تکلیف مکن. گناه ما را ببخش و ما را بیامرز و به ما رحم کن.

تو چه جوری دعا می کنی و در دعاهایت از خدا چه می خواهی؟ آخرین دعاهایت را برای خدا بنویس و پست کن. نگو که صندوق پستی خدا را بلد نیستی. نگو که نشانی اش را گم کرده ای.
تو خوب می دانی که این نامه ای است که بی تمبر و پاکت, به دست صاحبش می رسد. پس امتحان کن.

sahel

هفته سیزدهم

ای پروردگار ما! بعد از آنکه ما را هدایت کردی, دلهای ما را به باطل متمایل نکن و رحمت خود را بر ما ارزانی دار, که تو بخشاینده ای. آل عمران/ 8

خدایا! من کلی دعای مستجاب نشده دارم. چرا همه دعاهایم را مستجاب نمی کنی. شاید تقصیر من است که زیاد دعا نمی کنم و آن قدرها که لازم است صدایت نمی زنم. راستش, گاهی شیطان می آید وسط دعاهایم و توی دلم را خالی می کند. آن وقت من ناامید می شوم و می گویم اصلا این دعا کردن چه فایده ای دارد؟ خدا که جواب مرا نمی دهد.

اما وقتی به دعاهای قبلی ام فکر می کنم, می بینم چقدر خوب شد که خیلیهایش را مستجاب نکردی. اصلا چقدر خوب است که تو همه دعاها را مستجاب مکی کنی. راستی اگر قرار بود تو همه دعاهای آدمهای روی زمین را مستجاب کنی, حتما دنیا زیر و رو می شد.
خدایا, دلم می خواهد شرطی بین خودمان بگذاریم. شرطمان این باشد که من دعا کنم و تو از بین آنها انتخاب کنی. هر کدامشان را که به دردم می خورد مستجاب کنی و هر کدامشان را که فکر می کنی برایم خوب نیست, بگذاری کنار.

آیا شده است که شب و روز دعا کنی و چیزی را با اصرار از خدا بخواهی, اما خدا دعایت را مستجاب نکند, ولی بعد از مدتی به این نتیجه برسی که چقدر خوب شد دعایت مستجاب نشد؟
اگر چنین تجربه ای داری, ماجرای آن دعا و اتفاقهای بعدی را برای خدا بنویس.