دلم گرفته است

shaghayegh

دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ايوان مي روم و انگشتانم را
بر پوست كشيده شب مي كشيم
چراغ هاي رابطه تاريكند
چراغ هاي رابطه تاريكند
كسي مرا به آفتاب معرفي نخواهد كرد
كسي مرا به مهماني گنجشك هاي نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردني ست !

mohammad_yours

من هنوزم نتونستم با شعرايي كه اينجا مينويسين كنار بيام

shaghayegh

مي شه بگين چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ Shocked

mohammad_yours

چراشو يه جاي ديگه نوشتم اما چيزي كه برام خيلي جالبه (و البته خيلي هم قشنگه) اين سليقه شماست ...
منظورم اين شعرايي هست كه اينجا مي نويسين
چون با خوندنشون هيچكس نميتونه بفهمه كه واقعا چه حالتي دارين... مطمئن هستم كه اين شعرا رو همينجوري نمي نويسين
پس بايد جالب باشهكه اين همه حس مختلف رو با هم مي تونين داشته باشين
اينه كه من ميگم كه نتونستن كنار بيام
شايد بهتر بود مي گفتم من هنوز نتونستن با سليقه قشنگ شما كنار بيام...

shaghayegh

دل تنگ و قدم لنگ و ره باديه پر سنگ
در راه طلب كس بع گرانباري من نيست
بيداري مردم همه خواب از پي آن هست
در عشق تو خواب از پي بيداري من نيست

elaheh

به نظرم اين شعر هاي اينجوري بايد يه كتاب تفسير هم كنارشون باشه تا ادم بفهمه اي كه گفته يعني چه؟ Laughing

dl-dj

زمان دارد اينجا شتاب سكوت زمين مانده در پيچ و تاب سكوت كيم من در اين وسعت بيكران به درياي هستي حباب سكوت بر امواج ظلمت درخشيد وسوخت به دريايي از شب شهاب سكوت ز اسرار آسمان كهن چه دارد جهان جز جواب سكوت به اسرار بي انتهاي عدم ازل تا ابد ديد خواب سكوت به گرداب وحشت در آن سوي مرگ قيامت كند انقلاب سكوت در آن دم كه بي ما خدا مي نوشت قلم بود و تنها كتاب سكوت

تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

dl-dj

آسمان هست من هستم مثل يک پرستوي مهاجر با حسي غريب اما نه براي تو و نه براي هيچکس
در کنار اين مردم شايد حضور صدايي نتواند نگاههايي چنين سنگين را جا به جا کند
شايد براي باور وجودم اثباتي لازم باشد
اما من وجود دارم براي تنهايي ديوارهاي اتاق

dl-dj

گدايه محبت هر كه باشي زودتر ضربه خواهي خورد و رسم روزگار جز اين نيست.
خرافه نيست ايين چرخ و فلك است بناي دنياست

hsan

نه کسی می کند مرا یا ری : نه ر هی دا رم از بر ای فرا ر. Shocked

hamid

دلم از تموم دنیا و آدمشان گرفته بود و نمیخواستم به هیچ کدومشون فکر کنم و همه اونها رو مقصر می دونستم برای ناکامی هایی که داشتم و تمام تقصیر هایی که شاید خودم هم به واقع مقصر همه اونها بودم رو به گردن اطرافیان و دنیا و تقدیر می انداختم تا به دو تا دو بیتی بر خوردم که مسیر زندگی من رو عوض کرد...:
1:
غمگین دل خود به دهر شاد از که کنیم
چون خود دلبر خودیم یاد از که کنیم
مردم به فلک داد ز بی داد کنند
ما خود فلک خودیم داد از که کنیم
2:
ای نسخه نامه الهی که تویی
ای آیینه جمال شاهی که تویی
بیرون ز تو نیست آنچه در عالم هست
از خود بطلب هرآنچه خواهی که تویی

دیدم خیلی از مرحله پرت بودم. رفتم و سعی کردم خودم رو بشناسم البته در جریان هستید که اولین مرحله در مراحل خداشناسی هم همین خود شناسی است به هر حال در زندگی من یک نفر که تاثیر داشت.